7 Aralık 2009 Pazartesi

YAZAMADIĞIM YAZILARIM

Yazılarım vardı bir zamanlar, kendimi ıssız hissettiğimde bir liman gibi sığındığım yazılarım…

Sessizliğin üzerime çöreklendiği vakitlerde kendimi anlatabildiğim, içimi dökebildiğim bir dost gibiydiler. Dilimden uçup giden kelimelerim gibi, terk edip giden her dost gibi, onlar da terk etti zamanla beni. …

Konuşmak, anlatmak, haykırmak istediğim zamanlar oldu, duygularımı içime gömdüğüm zamanlar… Konuşamamanın verdiği dayanılmaz acıyı hafifletmek için yazmak istediğim ama yazamadığım zamanlar…

Artık ne kelimelerim vardı dilimden dökülebilen ne de cümlelerim kağıdımda can bulabilen.

Eskiden yazdığım yazılarımı çıkartıp kuytu köşelerden, özlemle okuyordum. Konuşamasam da artık, yazamasam da onlar yine de anlatabiliyordu bazı şeyleri. Anlatabildiği için de bir dostuma vermiştim onları, okusun, sessizliğimi, kimsesizliğimi anlasın diye. Çok güzel bir mesajla cevap vermişti; “Derdin derdim olsun, savaşın savaşım… İstersen gel beraber susalım ama bırak mutsuzluk kanlı gözyaşlarıyla kaleminde kalsın biz mutlu olalım. Ben seni sessizliğinle sevdim.” Güç almıştım bu yazdıklarından, dostluğundan... Tüm mutsuzlukları yazılarımda bırakıp onunla mutlu olmak için savaştım, savaştım, savaştım… Ama sonra sesim gibi, yazılarım gibi onu da kaybettim.

Sessizliğim artık ebedidir, kimsesizliğim gibi…

Yazamadığım zamanlar ise olmamalı artık. Mutsuzluk, kanlı gözyaşlarıyla yüreğime aktığı gibi kalemime de akmalı. Öleceksem, içimde biriken acı kandan değil, dışıma akıtabildiğim kan kaybından ölmeliyim…

GÜLCAN YAĞMUR
27 EKİM 2009 / 22.00



Ve sessizliğimi, kimsesizliğimi anlasın diye Dost’a verdiğim yazıların bir kısmı…


Kendimde değilim yine bugün,

Benliğimi kaybettim.

Kelimelerim uçtu gitti yıllarım gibi.

Sözüm sesimdi,

Sesim benliğim.

Sözsüzüm, sessizim.

Artık ben, ben değilim.

                                      17.09.2006 / 16.10



Aynalarda kaybettim kendimi,

Gülüşlerimi astım şehrin en kuytu yalnızlığına.

Hep “siz” oldum,

Sizinle oldum.

Siz hiç “ben” olmadınız,

Benimle olmadınız.

                                      13.10.2006 / 15.40



Kendi içime anlatır oldum duygularımı.

Yakında mimiklerim de kaybolacak.

                                      23.10.2006 / 21.42





Sesimi kaybettim,

Mimiklerim el değiştirdi.

Ben; bir başkası şimdi.

Aynadaki suretim ağlar,

Nerede kendi sesi, kendi rengi.

                                       23.10.2006 / 21.46



Yazılar ve Çizim: GÜLCAN YAĞMUR

...